ترانه سرا: منوچهر نامور آزاد
ايران نگاه كن اين جنگل است
كه ناباورانه می رويد بعد از حريقهای پياپی
ايران نگاه كن
جنگل هنوز پر ز تپش ايستاده است
با گيسوان درهم و رنگين
با دستهايی از جوانه و از گل
ايران نگاه كن، نگاه كن، نگاه
ايران نگاه كن دامان پاك جنگل
آنک هزار دانه شكفته
اينک هزار مشت فشرده
من عاشقانه رويش اين نسل تازه را
در واژه واژه ک شعر و ترانم تصوير مک كنم
من مرگ را به ترس
ترس را به خشم
خشم را به عشق سپردم
عشق را كنون با خود ميان دريای جنگل بردم
من در كنار ياران
فرياد با هزاران
ايران نگاه كن، ايران نگاه كن، ايران نگاه كن
*
كه ناباورانه می رويد بعد از حريقهای پياپی
ايران نگاه كن
جنگل هنوز پر ز تپش ايستاده است
با گيسوان درهم و رنگين
با دستهايی از جوانه و از گل
ايران نگاه كن، نگاه كن، نگاه
ايران نگاه كن دامان پاك جنگل
آنک هزار دانه شكفته
اينک هزار مشت فشرده
من عاشقانه رويش اين نسل تازه را
در واژه واژه ک شعر و ترانم تصوير مک كنم
من مرگ را به ترس
ترس را به خشم
خشم را به عشق سپردم
عشق را كنون با خود ميان دريای جنگل بردم
من در كنار ياران
فرياد با هزاران
ايران نگاه كن، ايران نگاه كن، ايران نگاه كن
*
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر