غزل شماره 100 - حافظ

دی پیر می فروش که ذکرش به خیر باد
گفتا شراب نوش و غم دل ببر زیاد
گفتم به باد می دهدم باده نام و ننگ
گفتا قبول کن سحر و هرچه باد باد
سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دست
از بهر این معامله غمگین مباش و شاد
بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ
در معرضی که تخت سلیمان رود به باد
حافظ گرت ز پند حکیمان ملامتست
کوته کنیم قصه که عمرت دراز باد
*