اوشاقلیق اوخوماقلاری - دو

چگونه توانستم شمارش اعداد از یک تا ده را هم به ترکی آذربایجانی و هم به فارسی یاد بگیرم ؟
عزیز باجی قارداشلاریم ، من اوشاقلیقدان بئله حساب و اونا باغلی اولان درسلرده چوخ تنبلیدیم . اول کلاسیندا رحمتلی خانم امینی دای منیم الیمدن زارا جانا گلدی . گونلرین بیر گونونده کلاسا گلیب منی گئنه ده حساب زنگینده تخته سیاهین باشینا چاغیردی . جانیزدان ایراق قورخومدان آز قالدی جانیم چیخا . اوزامان منه دئدی :
باخ سنه چوخ راحات اؤرگه دیرم .
بیر ایکی ، بیزیمکی
اوچ دؤرد ، قاپینی اؤرت
بئش آلتی ، ساموار آلتی
یئددی سه ککیز ، فیرنگیز
دوققوز اون قیرمیزی دون
وای نقدر خوشوما گلدی سونرا دئدی ایندی فارسی جا نا سایماغی دا سنه اؤرگه دیرم اؤرگه نمه سه ن وای حالینا :
یک ، یک ، یککه دانیشما
دو ، دو ، دومبالاخاج آشما
سه ، سه ، سه فئح دانیشما
چهار ، چهار ، چادراوی آشما
پنج ، پنج ، پنجره دن باخما
شش ، شش ، شیشمه سن الله
هفت ، هفت ، هفته بیجار تورشوسو
هشت ، هشت ، معلمدن قورخوسو
نه ، نه ، نوحه اوخورلار
ده ، ده ، ده لینی قووورلار
الله سنه بو جمعه نین گونونده غنی غنی رحمت ائله سین خانیم امینی
.

قاداسین آلدیغیم


قاداسین آلدیغیم
چؤل منیم دیر ، چیچک سنین
گول منیم دی ، لئچک سنین
ال منیم دی ، اتک سنین
کسمه قاداسین آلدیغیم
...
سندن سونرا یوخدو یولوم
سن اولدون قانادیم قولوم
اؤلدور منی قوربان اولوم
کوسمه قاداسین آلدیغیم
...
باتیر منی عوممان کیمی
ایتیر منی دومان کیمی
باشیمدا بیر طوفان کیمی
اسمه ، قاداسین آلدیغیم
...
یوللاری یوروب گله رم
طیلیسمی قیریب گله رم
قبیردن دوروب گله رم
سسله قاداسین آلدیغیم
..
بیر دریا اول گه میم اوچون
بیر ایلاج اول غمیم اوچون
سن اؤزونو منیم اوچون
بسله قاداسین آلدیغیم
نصرت کسمنلی

اوشاقلیق اوخوماقلاری - یک

اوشودوم ها اوشودوم
اوشودوم ها اوشودوم
داغدان آرمید داشیدیم
آرمیدیمی آلدیلار
منه ظولوم سالدیلار
من ظولومدن بئزارام
کتان کؤینه ک یازارام
کتان کؤینه ک میل میلی
گل اوخو بیزیم دیلی
بیزیم دیلی مو دیلی
بیزیم دیلی نور دیلی
اورمودان گلن آتلی
بئلینده داری گه تدی
دارینی وئردیم قوش
قوش منه قاناد وئردی
قاناد چاالدیم اوچماغا
حق قاپیسین آچماغا
حق قاپیسی کلید دیر
حق قاپیسی قیفیلدیر
قیفیل ده وه بوینوندا
ده وه شیروان یولوندا
شیروان یولو سر به سر
ایچینده آهو گه زه ر
آهونون بالالاری
منی گؤردی آغلادی
باشا قارا باغلادی

..........

گؤیگله ها گؤیگله

گؤیگله بیر قوشویدو
باغچایا قونموشویدو
به ی اوغلو گؤرموشویدو
اوخوینان وورموشویدو
من اوخوندان بئزارام
کتان کؤینه ک یازارام
کتان کؤینه ک میل میلی
گل اوخو بیزیم دیلی
بیزیم دیلی مو دیلی
بیزیم دیلی نور دیلی
اورمودان گلن آتلی
بئلینده داری گه تدی
دارینی وئردیم قوشا
قوش منه قاناد وئردی
قاناد چالدینم اوچماغا
حق قاپیسین آچماغا
حق قاپیسی قیفیلدی
حق قاپیسی کلیددی
کلید ده وه بوینوندا
ده وه کرمان یولوندا
کیرمان یولو سر به سر
ایچینده مئیمون گه زه ر
مئیمونون بالالاری
منی گؤردو آغلادی
تومانینا قیغلادی

غریب سؤیود


امان الله بو سؤیوده رحم ائله
تنهالیقدان اسیم – اسیم اسیر او
او کؤرپه جه یارپاقلارین دیلیله
سانکی دئییر ، یوخ بیر کسیم ، اسیر او
..
بیر غریبین گؤرکمی وار سؤیودده
طالئعه باخ ، گردیشه باخ ، ایشه باخ
هر بیر یارپاق بیر سؤز ساخلار ، سؤیودده
یقین سؤیود بئله قالیب قالاجاخ
..
بیر گلینین اهی دا وار سؤیودده
من نه دئییم بو پریشان گؤرکمه
بیر کارواندان حسرت قالار سؤیودده
بؤیوک دؤزوم وار سؤیودده ، سن دئمه
...
بیر ناشینین ناشی سؤزو سریودده
زامان گلر ، زامان کئچر ، قوورائلرپ
بیر طالعین اودو کرزو سؤیودده
زامان گلر زامان کئچر دوور ائلر
...
باری یوخدور سئوگی یاشار سریودده
بو سئوگیله چتیرله نر کؤلگه سی
یارپاقلاردیر پیچیلداشار سؤیودده
ائی طوفانلار ، باتیرمایین بو سس
..
بو بوداقلار ، بو یارپاقلار ، به هر بار
کیمسه بارسیز سؤیله مه سین سؤیوده
زامان – زامان گلیب – کئچیب یولچولار
ائله یاشیل چادیر دئسین سؤیوده
...
آز اویناتسین قوی اتینی طوفانلار
تک ده قالسا ، قیریلماسین بو سؤیود
هر اغاجین بو تورپاقدا کؤکو وار
اؤز کؤکوندن ایریلماسین یو سؤیود
شاعر : مدینه گلگون

ماراقلار


سندن سؤز آچیر سوسان دوداقلار دانیشیر
سؤز دیلده پیچیلداشیر ، قولاقلار دانیشیر
یازلاردا یاشیل نیشانه سندن دولانیر
شندن دؤشو جوشلانان بولاقلار دانیشیر
گؤیلرده بولود ساچاقلارین سندن آلیر
یئل کؤوره له نیر یاشیل دوداقلار دانیشیر
سندن دیله ییر نوازش اولماق ساچلار
تئللرده ماراقلانان داراقلار دانیشیر
گؤز یولدا قالان زامان نیشان بولماق اوچون
گؤزلرده بوداقلانان ماراقلار دانیشیر
گلدیم آرادیم اوزاق نیشان سؤیله دیلر
شوقوندا یاخینلاشان اوزاقلار دانیشیر
نام شاعر : حمیده رئیس زاده – سحر خانیم

قاییداجاقسان

قاییداجاقسان
بئله آیریلیب گئتمه
یئنه قاییداجاقسان
هارا گئتسه ن بیلیرم
منه قاییداجاقسان
...
یوللار یوراجاق سنی
یولدا قویاجاق سنی
دنیز بوغاجاق سنی
گؤله قاییداجاقسان
...
یالان گوماندان بئزیب
اؤتن زاماندان بئزیب
بیرگون دوماندان بئزیب
چنه قاییداجاقسان
...
تیکانی وار گؤلونده
سنی سسلر کولومده
دؤنه جه کسه ن تئلیمده
دنه ، قاییداجاقسان
...
سن سن سئوگیمین ایلکی
تک سنه چاتیر ارکی
کؤنلوم ائله بیلیر کی
هله قاییداجاقسان

نام شاعر : نصرت کسمنلی

بابک

بابک
دستهایش
بسته بود از پشت
اما مشت
جامه اش از جنس خون و
جام اش از خمخمانه زرتشت
خسته تن- جان در خطر- آزرده دل- خاموش
مهر را در سينه مى پرورد
كينه را در خويشتن مى كشت
***
ارغوان ديدگانش
با شفق ها و شقايق هاى ميهن
گفتگو مى كرد
تيرباران نگاهش بارگاه معتصم رازير و رو مى كرد
دل به فرمان دليرى داشت
ترس رابى آبرو مى كرد
***
اهرمن از خشم مى لرزيد
دژ دل و دژ خو و دژ آهنگ
بانگ زد، با واژه هائى زشت و بى فرهنگ
...اى سگ، اى زنديق
كام ات چيست؟
اى موالى اىعجم
سوداى خام ات چيست؟
پس چرا از ما نمى ترسى؟
پس چرا بر خود نمى لرزى؟
***
بابك امارأى ديگر داشت
كشتى ى انديشه در درياى ديگر داشت
در نگاهش مرگ آسان مى نمود اما
زندگى در ذهن او معناى ديگر داشت
زير لب نجواى ديگر داشت
***
زنده بايد بود و شادى كرد
مام بوم خويش را بايد نگهبان بود
با پيام راستىبا مردمان بايست رادى كرد
اهرمن فرياد زد
افشين
چه مى گويد؟
و افشين- آه افشين- واى افشين
آن گنهكار پريشان روزگار شرمسار
از برگ برگ خونى ى تاريخ
آن همان آكنده از هر گند
آن همان بى ريشه بى پيوند
شرمسار از كرده خود-سر به زير افكند
**
اهرمن با تيزخندى گفت
البابك هراسانا؟
و بابك آن گو نستوه
آن ستوه سبلانكوه
آن اسطوره بيگانه با اندوه
آن آئينه دار مزدك و مانى
آن دلخسته از تزوير و نيرنگ مسلمانى
چشم در چشم ستم فرياد زد
بسيار آسانا!!
اهرمن فرياد زدجلاد
...
و آن دژخيم
همان آينه دار مكتب بيداد
با يك ضربه از پهلوچنان زد
تا كه خون فواره زد از مقطع بازو
تهمدل درهم كشيد ابرو
سهمدل خر خنده زد بر او
***
آسمان كى مى برد از ياد
آندمى كه شيون شمشيرهاپيچيد در بغداد
***
و بابك- آه بابك- باز هم بابك
تا نبيند اهرمن سرخى ى او را زرد
تا نخواند از نگاهش درد
تا نه پندارد كه پايان يافت اين آورد
چهره رابا خون ناب و تابناكش
ارغوانى كرد
***
و آنگاه
تا نيفتد پيش پاى اهرمن
خود را به پشت انداخت
چشم ها را بست
شهپر انديشه را واكرد
بال در بال هماى عشق
گشت و گشت و گشت
تا جان رابر فراز كشور جانانه پيدا كرد
***
هر طرف هر سو نگه افكند
يك طرف كورش- سياوش- كاوه
چون خورشيد
سوى ديگر رستم و گرد آفريد و آرش و جمشيد
و با نورافكن اميد
پيرتوس و
خيزش يعقوب را هم ديد
و ديگر گاه
...بر لبانش خنجر لبخند
چشم در چشم هزاران بابك آزاد يا دربند،
با آسودگى جان باخت
او روانش را ز ننگ بندگى پرداخت
تا ز خشت جان پاك خويش
ايران ساخت
ايران ساخت
ايران ساخت
...
منبع : وبلاک چرا سرکشی ؟
http://neyestann.persianblog.com/