بابک رادمنش
ای که یادت از همه پیر و جوان دل می رباید
به هوای کوی تو هر لحظه دل پر می گشاید
هم امید قلبی، هم پناه جانی
نور مطلق زمین و آسمانی
جلوۀ زیبائی های بی کرانی
تو شدی دنیای من، رویای من، ای جان جانان
رود از چشمان من اشکم به یادت همچو باران
با تو در امانم، جز تو من ندانم
بی تو بی پناه و بی نام و نشانم
بی تو در تاریکی ام راهی ندانم
تا نفس در سینه دارم اسم تو ورد زبانم
عطر دلخواه و شمیم عشق تو آرام جانم
نور بی کرانی، لطف جاودانی
من گنهکارم ولی تو مهربانی
بهر قلب عاشقان نام و نشانی
بی تو ای آرام جان، ای مهربان، تنهاترینم
تا ابد در کوی تو عاشق ترین فرد زمینم
یاد تو امانم، جز تو من ندانم
ای امید و آرزوی جاودانم
باعث آرامش روح و روانم
*
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر